Korzystamy z plików cookies zapisujących dane użytkownika. Przeglądając naszą stronę wyrażasz zgodę na ich używanie. Według obecnie obowiązujących przepisów prawa możesz je wyłączyć zmieniając ustawienia przeglądarki. Więcej »

Rozumiem

Kiedy planujesz nas odwiedzić ?

Od Do

a-j / Bełżyce

Bełżyce

Dodaj do mojej trasy Usuń z mojej trasy

Miasto zostało założone na prawie magdeburskim już w 1417 r. Odnajdziemy tu pozostałości po dawnym zamku bełżyckim wzniesionym w  XV w. (przebudowany na browar, gorzelnię a następnie mleczarnię) oraz zespół dworsko-parkowy z XIX w. Na miejscowym cmentarzu rzymsko-katolickim, założonym na początku XIX w., znajdują się m.in. groby przedstawicieli zasłużonych dla Bełżyc rodów a także zbiorowa mogiła więźniów niemieckiego obozu na Majdanku. Naprzeciwko wejścia na cmentarz stoi, usypany przez mieszkańców w 1905 r., Kopiec Kościuszki. O żyjących tu niegdyś Żydach przypomina kirkut założony w latach 30. XIX w.

Kościół pw. Nawrócenia św. Pawła. Kościół gotycki w połowie XVI w. został przekształcony w zbór kalwiński. W 1654 roku świątynia powróciła w ręce katolików i została przebudowana w typie renesansu lubelskiego. Wymurowano zamknięte półkoliście, ozdobione fryzem konsolowym prezbiterium, którego sklepienie pokryto dekoracją sztukateryjną. Wieża kościoła pochodzi z końca XVII w. W 1822 r. świątynia spłonęła i odbudowano ją w latach 1855–1857. W barokowym wystroju wnętrza kościoła uwagę zwraca ołtarz główny z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej, zasłoną z przedstawieniem nawrócenia św. Pawła oraz figurami św. Stanisława BM, św. Wojciecha, św. Floriana oraz św. Teodora. w czterech XVIII-wiecznych ołtarzach bocznych znajdują się, przesłaniane zasuwami, obrazy Matki Boskiej z Dzieciątkiem, św. Józefa, św. Antoniego oraz figura Najświętszego Serca Pana Jezusa. W piątym neoklasycystycznym ołtarzu umieszczono obraz Chrystusa ukrzyżowanego z poł. XIX w. W zakrystii przechowywane są zabytkowe ornaty oraz naczynia liturgiczne z XVI i XVII w. Do zespołu kościelnego należą także: dzwonnica z poł. XVII w., plebania z XIX w. oraz organistówka z lat 20. XX w.